Mowl

Als ik niet leef, ga ik dood.


Glashard

Opruimen geeft rommel. Jan Huinck
Opruimen geeft rommel. Jan Huinck

Ik liep net de straat naar beneden, toen zij omhoog kwam met een tas vol lege flessen: de buurtvrouw met de wijd uitstaande bos rode krullen. Ze ging me dadelijk aanspreken, zag ik.

“Mag ik je wat vragen?” vroeg ze me zoals verwacht, terwijl ze langs mijn schouders spiekte.

“Natuurlijk.” zei ik. Ze keek nu nog nadrukkelijker achter me, zodat ik onwillekeurig mijn hoofd draaide. De openbare ruimte werd heringericht, zoals dat heet, zodat er veel hekken, zand en losse stenen te zien waren.

“Waar zijn de glasbakken gebleven?” vroeg de vrouw met de rode krullen. Ze zei het bijna fluisterend. Haar ogen stonden ongerust.

“Ze zijn vervangen.” zei ik. “Door twee ondergrondse bakken. Kijk.” Ik wees naar waar ze stonden. De vrouw met de rode krullen legde een hand op haar borst.

“O gelukkig.” klonk het opgelucht.

[Ik leefde met haar mee. Het idee dat er geen glasbakken meer zouden zijn.]

  1. Was Bonnie incognito?

    {Mowl: ik weet dat ze pruiken draagt.}

  2. Jaartal Weblog Avatar
    Jaartal Weblog

    Stel je zou je lege flessen niet meer kwijt kunnen, dan moet je misschien wel minderen met drinken?!

    {Mowl: en net nu ’t zomeren gaat?}

  3. Toch een stuk mooier dan die lelijke krengen?

    {Mowl: wat je zegt.}

Plaats een reactie

Ontdek meer van Mowl

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag